Kaunertaler Gletscherstrasse fietsen... (verslag)
16 augustus 2014 

De immense kracht van kleine stapjes...

Twee weken geleden was ik op vakantie in Oostenrijk, alwaar ik tot een mooi inzicht kwam over het opdelen van grote taken in kleine stapjes. Ik had het enigszins overmoedige plan opgepakt om met mijn racefiets de Kaunertaler Gletscherstrasse te bedwingen. Dit is een 40 kilometer lange beklimming (850-2750m) die tourklassiekers als de Alpe d’Huez degradeert tot ‘heuveltjes’…

Buiten het feit dat de top bijna een kilometer hoger ligt dan de Alpe d’Huez, de afstand drie keer zo lang is en het hoogteverschil twee keer zo groot, waren er meerdere redenen waarom het voor mij een zware ochtend zou worden.

Zo was ik deze keer, in tegenstelling tot een eerdere geslaagde poging vier jaar geleden, niet bepaald in goede vorm. Met mijn 95kg was ik eigenlijk net iets te zwaar om lekker omhoog te fietsen. Daarnaast woonde ik in 2010 nog in Maastricht en kamde ik meerdere malen per week het Limburgse Heuvelland uit op zoek naar leuke klimmetjes.

Fietsen door de polder (ik woon nu in Amsterdam) is toch minder bevredigend en mijn voorbereiding bestond dit jaar uit niet meer dan een paar keer om de Rondehoep.

“Triple is voor mietjes”

triple-doubleBovendien ben ik een beetje koppig, waarmee ik het mezelf soms (onnodig) moeilijk maak. Zo keek mijn buurman op de camping mij niet begrijpend aan toen hij zag dat ik geen triple crankstel op mijn fiets had gemonteerd. “Dat is niet eens een compacte set, maar gewoon een ouderwets dubbel voorblad!”

Hij had gelijk; voor deze beklimming heb je als je realistisch bent gewoon een triple nodig, omdat je dan veel lichtere versnellingen tot je beschikking hebt.

Maar ik reed in Limburg ooit over de Gulpenerberg omhoog en daar stond met koeienletters op het asfalt geschreven:

“Triple is voor mietjes!”

Dus ik had geen keuze 😉

Ik was de voorgaande dagen nog wat ziek geweest, maar had in die dagen toch nog twee redelijk zware bergwandelingen gelopen met mijn vriendin. Al met al had ik dus kunnen verwachten dat ik niet zonder slag of stoot boven zou geraken..

Opgeven?

Na een kwartier fietsen ging het al mis. Ik was nog maar net het eerste 15%-bord voorbij of ik voelde al dat het de verkeerde kant op ging. Meteen stopte ik aan de kant van de weg en daar keerde mijn maag zich binnenste buiten.

Daar stond ik dan: een net iets te zware Hollander in een net iets te strak Rabobanktenue, in de berm over de fiets gedrapeerd over te geven. Een groepje Limburgse fietsers die die dag ook naar boven zou klimmen, fietste me voorbij:

“Te veul EPO geslikt!? Hehe!”

Ik bedacht me dat ik nog meer dan 90% van de beklimming voor de boeg had, en geloofde nooit dat het me die dag nog zou lukken. Zodra ik me iets beter zou voelen, zou ik weer op mijn fiets stappen en terugkeren naar de camping.

Maar toen bedacht ik me dat ik al mijn collega’s al had verteld over mijn doel. Dat mijn vrienden op de hoogte waren en dat mijn vriendin tussen de regels door had laten merken sceptisch te zijn over of ik het zou halen of niet. “Ik zou het wel goed van je vinden als je het haalt.” Wat bedoel je, ‘als’ ?

Screw it, let’s do it, dacht ik. Ik kijk het gewoon nog een kilometer aan, en besluit dan of ik verder ga. Een kilometer moet nog wel lukken, nietwaar?

Nog een klein stukje dan..

Het lukte inderdaad om nog een kilometer verder te fietsen, en daar vond ik dat ik het nog wel een stukje verder kon proberen.

En zo geschiedde. Deze tactiek bleef ik toepassen en langzaam maar zeker klom ik omhoog richting de boomgrens. De temperatuur op die hoogte was al een stuk lager, richting de 10 graden, en de weg werd er ook al niet minder steil op. Een kilometer was inmiddels een veel te grote stap geworden. Ik kon me al niet meer voorstellen dat ik nog een kilometer zou kunnen fietsen. Maar 500m zou nog net lukken.

Ik kwam nog hoger, waar de lucht steeds zuurstofarmer werd en de weg nog almaar steiler. Ik ging me richten op 200m, 100m, de volgende haarspeldbocht, 50m etc.kaunertal

Op 2400m hoogte begon de pijp pas echt leeg te raken. Ik besloot dat ik me er vanaf dat moment niet meer voor zou schamen om onder de 7km/h te duiken en reed op mijn laatste krachten omhoog.

Ik fietste door een buitenaards landschap van rotsen, sneeuw, gletschers en spectaculaire bergtoppen, maar ik had nergens nog oog voor.

Na wat een eeuwigheid leek, bereikte ik de 2600m. Wat was ik kapot! Ik had werkelijk geen energie meer en elke spier in mijn lichaam stond in brand. Maar ik moest door.

Ronddraaien

Als een monnik kroop ik vooruit, omhoog. Ik richte mij niet meer op 1km, 500m of zelfs 10m. Het was vanaf daar slechts nog het doel om mijn trappers een volle rondgang te laten maken.

2700m. Ik dacht nog, het is weliswaar nog maar 50 hoogtemeters, maar ik ga het desondanks niet halen. Misschien krijg ik nog een heel klein beetje beweging in mijn trapper. Dat laatste lukte. Dus probeerde ik het nog een keer. En nog een keer.

Na een veel te lange rit kwam ik boven op 2750m. Het was me gelukt, maar het was onwaarschijnlijk zwaar geweest. Van alle kanten kwamen wandelaars en bezoekers van de gletscher naar me toe om me te feliciteren of op andere manieren respect te tonen voor wat me was gelukt. “Wat een gigantische opgave moet dat geweest zijn.”

En eigenlijk kon ik alleen maar denken: ‘Ja, maar als je het goed beschouwt, was het stap voor stap niet eens zo onbereikbaar.’

Ik moest denken aan een quote van Harry Mulish:

“Schrijven is als stratenmaken; op je knieën liggen en achteruit kruipen. Steen voor steen. Woord voor woord. Meter voor meter.”

Kortom, vanuit de nederigheid van kleine stapjes kunnen we grootse dingen bereiken en (letterlijk) tot grote hoogten stijgen.

Hoe wij zulke kleine stapjes in onze business toepassen

Momenteel is het team van die hard nerds bij de IMU (waaronder ook ikzelf) bezig met het doorontwikkelen van ons websitesysteem voor ondernemers. We zijn de afgelopen tijd weer een flink stuk ambitieuzer geworden in onze plannen over de productervaring die we onze klanten willen aanbieden. Dit houdt in de praktijk in dat we ondernemers via onze software nog verdergaande tools willen bieden om van hun online business een succes te maken.

Wanneer je iets ambitieuzer aanpakt, kom je er echter al snel achter dat je meer en meer erbij moet halen. Denk hierbij aan extra functionaliteiten, meer mogelijkheden en nieuwe technieken die in het systeem ingebouwd zouden kunnen worden. De valkuil hierbij is dat je het risico loopt dat je product eigenlijk te groot en te complex wordt, en het zijn doel voorbij schiet.

Voorkomen dat je door de bomen het bos niet meer ziet

Het laatste wat je als ondernemer wil, is in een situatie belanden waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Die tools die je als ondernemer gebruikt kunnen nog zo goed zijn, ze zijn waardeloos als je door hun complexiteit ontmoedigd raakt.

Om die reden gebruiken wij twee krachtige wijsheden waartegen we elke designbeslissing voor onze software aanhouden. Ons eerste motto daarin is Meer Met Minder (MMM). Door minder opties te bieden verklein je eventuele keuzestress; door het aantal stappen naar een bepaald doel te verkleinen, wordt het geheel overzichtiger en door te kiezen voor een duidelijke lijn, voorkom je ruis verderop.

De tweede wijsheid die we hebben opgedaan en die we overal op proberen toe te passen is dat ieder mens een Action Muscle heeft, en dat die door herhaling steeds krachtiger wordt. Dit betekent dat hoe vaker je actie onderneemt, hoe makkelijker het wordt om de volgende actie te ondernemen.

In ons designproces proberen we zo goed mogelijk manieren in te bouwen waarop de software momentum bij de eindgebruiker kan bevorderen.

Kleine stapjes en feedback

We proberen inzichtelijk te maken voor de gebruiker van ons websitesysteem wat de kleine stapjes zijn die hij/zij direct kan nemen om een grotere doelstelling te voltooien.

Daarnaast maken we het inzichtelijk welke stapjes er op dit moment het beste genomen kunnen worden en hoe deze genomen kunnen worden. Ook zorgen we ervoor dat de stapjes die je vervolgens kunt nemen, behapbaar zijn en direct uitvoerbaar. Wanneer je vervolgens een aantal stapjes hebt gezet, zal het systeem je d.m.v. slimme feedback belonen en zal het vervolgens de aanbevelingen aanpassen aan de geboekte voortgang.

Op deze manier willen we een belangrijke psychologische drempel verlagen. Wanneer je namelijk geen goed overzicht hebt van welke stappen je moet nemen op welk moment, kun je in meer of mindere mate overweldigd raken.

Succesvolle internet marketing is iets wat iedereen ten uitvoer kan brengen, maar dan moet je wel een goede Action Muscle hebben ontwikkeld. Dit laatste is lastig wanneer je gefrustreerd raakt gedurende het proces. Wanneer je echter kleine stapjes neemt, stapel je consistent succes op succes en zul je veel meer bereiken.

Welk stapje zet jij vandaag nog?

Welk “kleine stapje” kun jij vandaag nog zetten om je doel te bereiken. Laat het hieronder in een reactie even weten 😉

Over de schrijver
Wij van de Internet Marketing Universiteit zijn er om jou als ondernemer te helpen groeien via het internet. Dat doen we enerzijds door de beste tips, technieken en nieuwste trends te delen via onze gratis e-books, blogs, video’s en trainingen. Anderzijds is het onze missie om jou te faciliteren met tools om je bezoekersaantal, conversieratio, automatisering en daarmee je vrijheid als ondernemer te vergroten. Dat doen we middels onze website software “Phoenix”, onze community-/membership software “Huddle” en onze IMU Community waarin inspirerende ondernemers samenwerken.
Tonny Loorbach

Door

Tonny Loorbach

op 16 August 2014

Echt een top verslag! Ik ben direct na het lezen gaan hardlopen en ben veel dieper gegaan dan ik normaliter zou doen, snelste tijd op de 10km sinds 3 jaar :)

Tim Wouters

Door

Tim Wouters

op 18 August 2014

Nou, hierbij daag ik je uit om een keer mee te gaan wielrennen :) Dan moet het wel -ooit nog- stoppen met regenen...

Sandra Maandonks

Door

Sandra Maandonks

op 17 August 2014

Dag Tim Eerst en vooral proficiat met je overwinning! Knap gedaan... Je vroeg welk klein stapje ik vandaag gezet heb om een groter succes te behalen. Wel, ik ben vandaag begonnen aan het schrijven van mijn e-book waarmee ik als groter doel heb om meer inschrijvingen op mijn mailinglist te verkrijgen. Meter per meter ... woord per woord! Dank je wel voor je inspirerende blogpost! Groetjes Sandra

Tim Wouters

Door

Tim Wouters

op 18 August 2014

Hoi Sandra, Tof dat je meteen aan de slag bent gegaan! Vooral ook bij het schrijven van een (e-)boek moet je zorgen dat je niet overweldigd raakt. Maar als je elke dag consequent kleine stapjes blijft zetten, kan het niet misgaan ;) Succes!

Frederik Scherpereel

Door

Frederik Scherpereel

op 13 September 2014

Dag Sandra, Proficiat met je eerste e-book. Wij hebben hier vorige week ook onze deadline gehaald. Ons eerste e-book over online lead generation is gepubliceerd. Succes!

Jenny

Door

Jenny

op 18 August 2014

Timmus, je hebt bij deze de titel van tweede Office Sporty Spice verdiend, naast ons aller Nuri ;) Ik krijg *bijna* zin om te gaan hardlopen. x)

Nuran

Door

Nuran

op 18 August 2014

Top Tim! Mooi geschreven. Ik trek ook maar even de stoute (sport)schoenen aan en ga vanavond keihard hollen ;).

Rene

Door

Rene

op 18 August 2014

Hoi Tim, leuk dat je dit schrijft, ik ben zelf na een "pauze" van 2 jaar weer opnieuw gestart met mountainbiken. Je omschrijft heel mooi wat er allemaal door je heen gaat tijdens zo'n klim. Erg herkenbaar :-) Zoals o.a. jaar of 4 geleden tijdens het beklimmen op de MTB van de De Passo di Gavia. Ik weet niet of je hem kent, de Gavia is een bergpas in de Italiaanse Alpen, in de regio Lombardije. Het is een van de hoogste paswegen van Europa. De top ligt op maar 2621 meter. Ik probeer nu stap voor stap sportief weer terug te komen. Mijn doel is om volgend voorjaar een Transalp tocht te gaan rijden. Daarnaast werk ik stap voor stap met beperkte middelen keihard om de beste online pianoleswebsite te maken. Ciao! René

Kevin

Door

Kevin

op 16 September 2014

Ik vind het echt heel knap dat je door al die tegenslagen toch in staat bent om de klim af te ronden. Echt een inspiratie bron om een marathon aan te pakken. Gefeliciteerd met je prestatie!

Tim Wouters

Door

Tim Wouters

op 24 September 2014

Thanks Kevin! En succes met het rennen van een marathon!

Bjorn van der Schaaf

Door

Bjorn van der Schaaf

op 20 September 2014

Mooi verhaal! Ik heb het afgelopen week in ons team toegepast: "Het zit 'm in de details. Steeds kleine stukjes verbeteren." Stapje voor stapje dus verder gaan, telkens willen verbeteren. Uiteindelijk moet dat succes gaan opleveren. Heb je nog een nieuw doel (op fietsgebied dan)?

Tim Wouters

Door

Tim Wouters

op 24 September 2014

Cool :) Voorlopig heb ik niet echt nieuwe fietsdoelen, omdat de herfst weer aan de deur gaat kloppen. Het wordt dan natuurlijk weer 's avonds eerder donker en het regent vaker. Wielrennen moet wel leuk blijven natuurlijk ;) Maar ik probeer uiteraard wel de kracht van kleine stapjes wel in alle andere onderdelen van mijn leven toe te passen

Elma

Door

Elma

op 7 November 2014

Ik dacht: ik zie een bekend plaatje. Op die berg ben ik ook geweest. Maar nee, toch in een ander land. Hoge bergen lijken op elkaar als je er tegenop fiets of wandelt. Je ziet vaak alleen maar het asfalt of de grassprietjes (als die er zijn). Stap voor stap, omwenteling voor omwenteling, telkens op nieuw, ga je omhoog Je mindspieren ontwikkelen hierdoor is mijn ervaring. Iets wat je als ondernemer bijzonder goed kan gebruiken. Ik zet het elke dag in.

Jurgen

Door

Jurgen

op 16 November 2014

klopt voor de volle 100%

Bernard

Door

Bernard

op 27 August 2016

Na 75 km de 5 km lange Zeelandburg op met windkracht 7 de wind tegen! Hecometerpaaltjes ken ik daar uit mijn hoofd! Herkenbaar verhaal voor sport en werk!

Reactie plaatsen